Kırık kalemler yarım kalan hikayeler
Edebiyat2 dakika okuma2 görüntülenme

Kırık kalemler yarım kalan hikayeler

Kaderimizin değiştiği o geceden beri iki kişilik bir hikayeyi tek başına mutlu sona ulaştırmaya çalışmanın yorgunluğu bu. Kendi dünyamızda öldürdüğümüz baharları geri getirmekten yorulan ve bir kalbi tek taraflı bir aşkla adam edemeyeceğini anlayan bir ruhun iç dökümü.

R
Ruhsuzsoneler

Orada öylece dikiliyorsun, seni güldürecek tek bir şaka yok artık. Asık suratlı bir yaşlı gibi bakıyor gözlerin, geçmişten hikayelerini anlatıp herkese akıl veren türden. Hiçbir şeye yürek kalmamış sende, her şey elinden kayıp gidecek hiçbir şey seni mutlu etmeyecek sanıyorsun. Sırt çevirmişsin dünyaya, tek bir çaban yok geri dönmek için. Acıların her geçen gün seni ele geçiriyor ve tek bir şey yapmıyorsun sevgilim bizi kurtarmak, kendine bir şans vermek için. Sen düşüncelerinde ben fotoğraflarımızda kayboluyorum. Seni özlüyorum, tatlı yaz günlerimizi. Güneşin en az biz kadar sıcak olduğu dakikaları. Kokunu içime çekip de pembeliklerinde dinlediğim zamanları. Göz yaşlarım ile ıslanmış gözlerim bile seni dünyaya döndüremezken bir zamanlar suskunluğumun bile seni üzdüğü günleri hatırlıyorum. Mutlu sana son veren o gece hiç yaşanmasaydı ne olurdu diye düşünüyorum, düşümeden edemiyorum, çocuk neşen gitmeseydi nasıl bir aşk yaşardık onu merak ediyorum. Gözümün önünde çürüyüp gidişini değil de, bir çiçek misali gün gün büyüdüğünü izlemek isterdim aslına bakarsan. Alışık olduğum gülüşlerin yerine dönmesini. Bu yüzden kendi dünyamızda öldürdüğümüz o baharları geri getirmek istiyorum, tüm yükü bir başıma üstlenebilirim sanıyorum. Yeniden bir hikaye yazıp bu defa mutlu son ekleyebilirim diyorum, kalemlerim kırılıyor kağıtlarım yırtılıyor ve ben ilk kez kelimelerim ile yetinemiyorum. Kalemimin gücüne olan güvenimi yitiriyorum. Yoruluyorum, yıpranıyorum. Bir kış günü sokağa atılmış gibi hissediyorum, ısınacak bir battaniyem yok öyle yoksul, öyle mutsuzum; utanıyorum. Elinde fırçası olan bir ressam her şeyi çizebilir ya, işte bizi güzel bir tabloda resmedemiyor. Kaderimizin tamamen değiştiği o geceden bu yana dünyanın hiçbir yerinde mutluluk yok bizim için, mahkumuz ayrılığa, mahkumuz zor olan bu yalnızlığa. Kesiklerim çoğalsa da hep son kez diye defalarca kez şans veriyorum bize. Günlerimi bizi, seni hayata döndürmek için harcıyorum. Aradan günler geçiyor çabamın boşa emeklerimin bir hiçe gittiğini fark ediyorum. Bu yüzden; biliyorsun, hep söylüyorum. Tek iken çiftim diyemezsin, bir kalbi tek taraflı bir aşk ile adam edemezsin.

Şu an nasıl hissettiriyor?

%0

Bu yazı sana ne hissettirdi?

Paylaş:

Yorumlar

Yükleniyor...

Yorum yapmak için giriş yap veya hesap oluştur.