İnsanın Sosyalleşme İhtiyacının Tespitinden Hareketle İsteme'nin Arzularının Neliğine Varım

(09/09/2025)

İnsanın sosyalleşmesi; çoğunlukla İsteme tarafından arzu edilen, başkalarından ilgi görme ve dolayısıyla ben merkezci doğasının doyurulma istencinin tatmininden ileri gelmektedir. Şayet bu istencin doğamızda var olmadığı bir dünyada yaşasaydık kendi işimize bakıp bu istencin yokluğunda yalnızca başka çıkarlarımız gereği insanlarla iletişim kurduğumuz bir hayat yaşardık.

İnsan sosyalleşmek için sebeplere ve ereklere muhtaçtır. Sebepler, önceden gelen nedenlere; erekler ise ileriye dönük tasavvurlarımıza, gerçekleşeceğini ön gördüğümüz nedenselliklerin sonucuna tekabül etmektedir. Yukarıda belirttiğim ilgi görme isteği bu anlamda a priori sebeplerdendir. Yukarıda bahsedilenin haricindeki sebepler de yine İsteme'nin gerek a priori gerek a posteriori istençlerinden müteşekkildir.

Sosyalleşmemizi sağlayan ereklere örnek verilmesi gerekirse de; kişinin kendi başına elde edemeyeceği yahut kendi başına elde edebilecek olduğuna nispeten daha büyük hazlar (Cinsel hazlar, ziyafetler, partiler, vs.), aşkın bir ideale yönelik birliktelikler (Dinî ritüeller, ideolojik toplanmalar, vs.) zikredilebilir.

A priori istençlerin tatmini ya sağlanamaz ve bundan ötürü acı çekilir ya da gerek halihazırda toplumda yer edinmiş müesseselerce gerek kişinin aykırı eylemince sağlanır. Bu istençlerin tatmin edilememesi, kişide içerlenmiş acıya yahut olumsuz duyguların dışavurumuna sebebiyet verir. Bu anlamda sosyalleşmeyen kişi, toplumun gözünde gerek büyük hazlara erişemediğinden ötürü acınası gerekse aşkın ideallere yönelmediğinden dolayı dışlanmış hâle gelir.